آیا میدانید جانوران آبزی چطور در زیر آب میبینند؟

*جلوگیری از فرو رفتن و ترکیدن چشم:چشمها توسط فشار مایع اطراف استوار و پابرجا نگه داشته میشوند.در مهره داران ساکن خشکی مایع چشم از اجسام مژگانی تراوش میکند.در سطح داخلی جسم مژگانی زوایدی وجود دارند که مایع درون چشم را ترشح میکنند در نتیجه فشار مایع را در چشم در سطح بالایی نگه میدارند.ماهیها به این علت که آب تمام اطراف آنها را فرا گرفته،به سطح مژگانی نیازی ندارند.جهت حفظ تعادل آب در داخل و خارج چشم ماهیها آب را به طور مستقیم و بر اساس اسمز از طیق قرنیه به داخل چشم جذب میکنند و نمکهای اضافی از چشم حذف و به ادرار آنان میرود.

*سازگار شدن با ویزگیهای نوری آب:نور فقط میتواند تا اعماق محدودی در آب نفوذ کند.ناپدید شدن بخش مرئی نور خورشید از رنگ قرمز شروع میشود تا جایی در اعماق200 متری آب اقیانوسها تاریکی مطلق حکم فرماست.به همین علت چشمان ماهیها به نور آبی بسیار حساس اند."رودوپسین" نام رنگدانه هایی است که در سلولهای استوانه ای شبکیه یافت میشوند.این پروتئین ها در تمام مهره داران یافت میشوند و رنگ سیاه مایل به قرمز دارند. وقتی نور به آنها برخورد میکند تحریک میشوند و ایمپالسهایی ایجاد میکنند .این ایمپالسهای الکتریکی از طریق اعصاب به سمت مغز ارسال میشوند.

*علت برآمده بودن چشمان ماهیها:ضریب شکست بافت قرنیه هم اندازه آب است.بنابراین بافت قرنیه تاثیر چندانی در شکست نور در زیر آب ندارد.در چشمهای ما نور هنگام حرکت از قرنیه شکسته میشود.اما در آب چنین نیست.در نتیجه نور اولین بار در سطح عدسیهای چشمان ماهی شکسته میشود.یعنی چشم ماهی از قبل در یک محیط تاریک بوده و از حداقل میدان دید،تصویر تهیه میکند.جهت تنظیم این موضوع عدسیهای چشمها به بیرون برآمده شده اند.این مساله دید پریسکوپیک(یا پیرامونی) را امکان پذیر میکند.(میدان دید 180 درجه برای هر چشم)بدون وجود چشم برآمده و سر چرخشی ماهی میدان دید بسیار کمی خواهد داشت.

اما موضوع دیگری که پیش می آید آن است که چشم برآمده سطح سایش زیادی با آب دارد و باعث آسیب قرنیه میشود.در ماهی سازگاری دیگری بوجود آمده و آن این که چشمها کاملا بیضوی و پلکها کاملا عمودی است.همچنین بافت نازک شفاف که که قرنیه را پوشانده جریانهای آشفته و گردابی اطراف چشمها را در هنگام شنا کاهش میدهد.

/ 0 نظر / 3 بازدید